Skip to main content
دسترسی سریع

شربت‌خانه

فرهنگ مردمان ایران زمین، فرهنگی شفاهی و مبتنی بر انتقال سینه به سینه مفاهیم و اندیشه‌هاست، لذا اغلب شهرها و روستاهای این دیار دارای فضاهای گردهمایی و تجمع نظیر شربت‌خانه‌ها و پس از آن چایخانه‌ها و قهوه‌خانه‌ها بوده است.

ایرانیان در فضای آرام شربت‌خانه‌ها به تبادل اخبار و اطلاعات، شاهنامه‌خوانی و تبادل اندیشه می‌پرداختند و از اوضاع و احوال یکدیگر و اجتماع باخبر می‌شدند؛ هر چند از قدمت شکل‌گیری آنها اطلاعات درستی در دست نیست.

با این حال گمان می‌رود که نخستین شربت‌خانه‌ها پس از ظهور اسلام و به دنبال منع نوشیدن شراب در دوران تیموریان و در شهر سمرقند به وجود آمده است. صفویان و به‌خصوص شاه اسماعیل، شربت‌خانه‌ها را در اقصی نقاط ایران رواج دادند، تا آنجا که پذیرایی از میهمانان با شربت‌های متنوع، در فرهنگ و آداب و رسوم ایرانیان ریشه دوانده است.

در ضلع جنوب شرقی بازار سنتی بازار بزرگ ایران، فضایی با مساحت 250 مترمربع به شربت‌خانه اختصاص داده شده است که با الگوبرداری از کاشی‌ کاری‌های معماری ایرانی- اسلامی، درصدد فراهم نمودن فضایی آرام برای بازدیدکنندگان و گردشگران است.